Teknik ipliklerin en kritik ve yüksek katma değerli kullanım alanlarından biri cerrahi uygulamalardır. Cerrahi iplikler (sütürler), operasyon sonrasında kesilen veya hasar gören dokuların bir arada tutulmasını sağlayarak iyileşme sürecini destekleyen medikal tekstil ürünleridir. Bu ipliklerin; biyouyumluluk, sterilizasyon dayanımı, yeterli mekanik mukavemet ve minimum doku reaksiyonu gibi çok sayıda kritik kriteri aynı anda sağlaması gerekmektedir.

Cerrahi iplikler genel olarak iki ana grupta sınıflandırılmaktadır:

1. Emilebilir (absorbe edilebilir) sütürler

Bu iplikler, belirli bir süre içerisinde vücut ortamında hidroliz veya enzimatik reaksiyonlar yoluyla parçalanarak emilmektedir. Bu özellikleri sayesinde özellikle iç dokularda ve ikinci bir cerrahi müdahale gerektirmeden kaybolması istenen uygulamalarda tercih edilmektedir.

Başlıca emilebilir sütür malzemeleri şunlardır:

• Poliglaktin (PLA/PGA türevleri)
• Poliglikolik asit (PGA)
• Polidioksanon (PDO)
• Kitosan ve kitin türevleri

Kitosan bazlı iplikler, biyouyumlu ve biyobozunur yapılarının yanı sıra antibakteriyel özellikleri sayesinde enfeksiyon riskini azaltma potansiyeline sahiptir. Bu nedenle son yıllarda emilebilir sütür geliştirme çalışmalarında alternatif ve yenilikçi bir malzeme olarak öne çıkmaktadır [4].

2. Emilemeyen sütürler

Bu iplikler vücut tarafından parçalanmaz ve uzun süreli mekanik destek gerektiren uygulamalarda kullanılmaktadır. Genellikle cilt dikişlerinde veya kalıcı destek gerektiren dokularda tercih edilmektedir.

Bu grupta kullanılan başlıca iplik türleri şunlardır:

• İpek
• Poliester
• Polipropilen (PP)
• Naylon (poliamid)

Emilemeyen sütürler yüksek mukavemet ve uzun süreli stabilite sağlarken, bazı durumlarda operasyon sonrası alınmaları gerekebilmektedir.

Cerrahi ipliklerin performansı; çekme mukavemeti, düğüm tutma kapasitesi (knot strength), elastikiyet, yüzey pürüzlülüğü ve doku ile etkileşimi gibi parametrelere doğrudan bağlıdır. Bu nedenle medikal iplik tasarımında lif seçimi, iplik yapısı (monofilament/multifilament) ve yüzey modifikasyonları büyük önem taşımaktadır [5].

Sonuç olarak cerrahi iplikler, teknik iplikler içerisinde hem mühendislik hem de biyomedikal gereksinimlerin kesiştiği, ileri düzey tasarım ve optimizasyon gerektiren kritik ürün gruplarından biridir.